Analiza tygodniowa 20 kwietnia – 26 kwietnia 2026 r.

Miniony tydzień pokazał, że polski rynek pozostaje relatywnie stabilny, choć nie funkcjonuje w spokojnym otoczeniu. Złoty utrzymywał się w granicach 4,24 EUR/PLN oraz około 3,62 USD/PLN, mimo że otoczenie zewnętrzne pozostaje niekorzystne: droższa energia, słabsza strefa euro oraz wyższa nerwowość geopolityczna nadal zwiększają ryzyko kursowe i kosztowe. Dla polskich firm kluczowe jest to, że główne zagrożenie nie leży wewnątrz kraju, lecz w kombinacji czynników zewnętrznych.

Inflacja w Polsce przyspieszyła, ale główny problem pozostaje w energii

Inflacja za marzec w Polsce została potwierdzona na poziomie 3,0% r/r, a Reuters wyraźnie wskazał, że główną przyczyną były wyższe ceny paliw. Dla polskich firm to ważny sygnał: nie mamy do czynienia z ogólnym przegrzaniem gospodarki, lecz z powrotem presji kosztowej kanałem energii, transportu i logistyki. Ten typ inflacji jest dla przedsiębiorstw szczególnie niekorzystny, ponieważ uderza w marże, nie przynosząc jednocześnie koniecznie silniejszego popytu.

Dla rynku walutowego jest to wiadomość niejednoznaczna. Wyższa inflacja w krótkim terminie ogranicza przestrzeń do dalszych obniżek stóp procentowych przez NBP, co może wspierać złotego. Z perspektywy firm faktem pozostaje jednak, że presja cenowa na transport i surowce utrzymuje się na podwyższonym poziomie, a szczególnie wrażliwe na nią są zakłady energochłonne, przedsiębiorstwa produkcyjne oraz logistyka. Dlatego nawet relatywnie stabilny PLN nie oznacza automatycznie bardziej komfortowych warunków operacyjnych.

NBP pozostaje ostrożny, ale złoty bardziej niż Warszawę śledzi strefę euro i dolara

Na kwietniowym posiedzeniu NBP pozostawił stopy procentowe bez zmian na poziomie 3,75%. W oficjalnym komunikacie banku wskazano, że marcowa inflacja wzrosła głównie z powodu silnego zdrożenia paliw w następstwie konfliktu na Bliskim Wschodzie. Potwierdza to, że po marcowej obniżce stóp nastąpiła faza większej ostrożności: bank centralny nie chce ryzykować, że kolejny szok energetyczny ponownie napędzi oczekiwania inflacyjne.

Dla złotego istotne jest jednak to, że krajowe stopy nie są jedynym czynnikiem. Obecnie kursem steruje przede wszystkim kombinacja zewnętrzna: droższa energia, słabsza strefa euro oraz globalny sentyment wobec dolara. Oznacza to, że PLN może pozostawać relatywnie stabilny wobec euro, będąc jednocześnie bardziej wrażliwym na dolara lub jakiekolwiek pogorszenie nastrojów w Europie. Dla firm płynie z tego praktyczny wniosek: nie wystarczy śledzić tylko pary EUR/PLN; równie ważny jest kurs USD/PLN, ponieważ to właśnie przez dolara do kosztów przenikają ceny energii, transportu oraz część komponentów z importu.

Strefa euro i Niemcy: największy hamulec zewnętrzny dla polskiego eksportu

Dla polskich eksporterów najważniejszą wiadomością tygodnia było dalsze pogorszenie prognoz dla strefy euro. MFW (IMF) spodziewa się obecnie wzrostu w strefie euro w 2026 roku na poziomie zaledwie 1,1% przy inflacji 2,6%, a przyczyną jest właśnie szok energetyczny wynikający z wojny z Iranem. Jest to kluczowe dla Polski, ponieważ słabsze Niemcy i słabsza strefa euro zazwyczaj oznaczają mniejszy popyt na polski eksport, dłuższe procesy decyzyjne odbiorców oraz wyższą presję cenową.

Jednocześnie dane krajowe z Polski nie wyglądają źle. Produkcja przemysłowa w marcu wzrosła o 9,4% r/r, a sprzedaż detaliczna według dostępnych szacunków przyspieszyła do 8,8%. Oznacza to, że gospodarka wewnętrzna pozostaje relatywnie odporna, dzięki czemu złoty posiada pewne wewnętrzne oparcie. Dla firm istotne jest jednak, że silniejsze dane krajowe nie oznaczają automatycznie lepszej koniunktury eksportowej — jeśli strefa euro słabnie, główna presja na marże i nowe zamówienia nadal pochodzi z popytu zagranicznego.

Podsumowanie dla firm

Główny przekaz tygodnia dla polskiego rynku jest następujący: dane krajowe (makro) nie są złe, ale główne ryzyka płyną z zewnątrz. Droższa energia, słabsza strefa euro i relatywnie mocny złoty tworzą dla eksporterów i przemysłu trudną kombinację. Największym problemem nie jest więc sam poziom stóp NBP, lecz fakt, że przedsiębiorstwa mierzą się z wyższymi kosztami w momencie, gdy ich główne rynki eksportowe spowalniają.

Dla eksporterów do strefy euro kluczowe jest monitorowanie przede wszystkim sytuacji w Niemczech oraz pary EUR/PLN. Dla importerów i firm z kosztami dolarowymi decydujący jest również kurs USD/PLN, ponieważ to kanał dolarowy przenosi do kosztów ceny energii, logistykę i część surowców. W takim środowisku uzasadnione jest oddzielne zarządzanie ekspozycją na euro i dolara oraz stosowanie sukcesywnego zabezpieczania pozycji zamiast polegania na jednorazowym wyczuciu momentu rynkowego.

Kalendarz wydarzeń (FX): Prognoza dla Polski

• Czwartek 30.04. | PKB Strefy Euro:
  Kluczowe dla polskich eksporterów. Jeśli Niemcy potwierdzą stagnację, złoty może ulec dalszemu osłabieniu wobec euro.

• Raport inflacyjny za kwiecień (Flash CPI):
  Pierwszy szacunek polskiej inflacji za kwiecień pokaże, w jakim stopniu ceny paliw przełożyły się na koszyk cenowy. Odczyt wyższy od oczekiwań wesprze złotego poprzez oczekiwania na bardziej restrykcyjną politykę NBP.

• Piątek 01.05. | Indeksy PMI w polskim przemyśle:
  Wskaźnik pokazujący, czy polskie firmy są w stanie utrzymać produkcję mimo droższej energii i słabszego popytu krajowego.

• Posiedzenie Fed (USA):
  Istotne dla globalnej płynności i kursu USD/PLN. Jastrzębie sygnały z USA mogą zepchnąć złotego powyżej poziomu 3,65 PLN/USD.